یوسف حاتمیکیا در پستی درباره چرایی ساخت «اسکورت» نوشت: شش سال بارها شنیدم که این فیلم ساخته نمیشود، مجوز نمیگیرد، بودجهاش فراهم نیست و بهتر است رهایش کنم؛ اما هر بار این جملهها، عزمم را برای ساخت فیلم جدیتر کرد.
او با بیان اینکه «اسکورت» از دل یک دغدغه متولد شده است، افزود: دغدغه من مردمانی بود که از غم نان، جانشان را به خطر میاندازند؛ کسانی که راهی جاده میشوند و به شکلی از خانوادههایشان خداحافظی میکنند که انگار ممکن است دیگر بازنگردند.
حاتمیکیا ادامه داد: در میان این افراد، زنانی هم هستند که مانند مردان رانندگی میکنند؛ نه از سر جسارت، بلکه از روی اجبار. معلم، کشاورز، کارگر لنج و افرادی که پیش از این شغل و زندگی دیگری داشتند و حالا آرزویشان این است که آخرین بار سالم به مقصد برسند و دیگر به جاده بازنگردند.
کارگردان «اسکورت» تأکید کرد: این فیلم در ستایش شوتیگری ساخته نشده، بلکه تلاشی است برای یادآوری یک واقعیت تلخ؛ اینکه این افراد علت نیستند، بلکه معلول شرایطاند و محصول اقتصادی زخمی هستند که انسان را وادار میکند برای مبلغی ناچیز، جان خود و دیگران را به خطر بیندازد.
حاتمیکیا در پایان از عوامل فیلم تشکر کرد و گفت بدون همراهی تکتک همکارانش، «اسکورت» به نتیجه نمیرسید. او همچنین با اشاره به اتفاقات و دشواریهای مسیر تولید فیلم، از آنچه «معجزه» در روند ساخت اثر خواند یاد کرد و افزود که صاحب اصلی «اسکورت» را خداوند میداند.




نظر شما